เสียงเอยทำนอง น้องเอยพราวพร่าเสียงทอง ฟังมองแล้วสุขอุรา ออดอ้อนชั่งพริ้วนักหนา วาบหวิววิญญา สุดาฟังสิขวัญยืน เสียงนั้นหนาอ้อนนักสุขใจนักเพลงรักให้ความชื่น
ไม่ใช่เป็นเสียงอื่น เสียงนี้มีแต่ชื่นขลุ่ยน้อยนั่นไง เลาน่ารักเสียงเร้าใจนัก เพราะว่ายอดรักขลุ่ยน้อยยิ่งใหญ่ ขลุ่ยน้อยนั่นนางเอกของใครมิใช่อื่นใดขลุ่ยไทยที่รัก ดนตรีเช่นนี้จะไวหรือพี่
สุดฟ้านี้ไม่มีเทียมทักนี่แหละ นี่แหละเป็นแท้นี่ไทยแท้นัก เชิญน้องรัก เรียนรู้ต้องยอมสิ้น
อย่าหวั่นใจหนูเอ่ย จะเฉลยให้หมดสิ้น ของไทยไม่สิ้นขลุ่ยนี้คือหนึ่งในร้อยในพัน
เป็นหนึ่งอย่างนี้ หามีใด ๆ เทียบทันหากมีร้อยจะให้ทั้งร้อยหมื่นพัน หรือเทียมทันขับขลุ่ยขานเอย


       เป็นการแสดงโดยใช้ทำนองเพลงโสมส่องแสง ประพันธ์เนื้อเพลงโดยพันตรีศราวุธ มาจุฬา โดยใช้จินตนาการของนาฏศิลปิน ที่มีต่อเครื่องดนตรีไทย โดยเฉพาะขลุ่ยที่มีเสียงอันไพเราะอ่อนหวาน เปรียบเสมือนนางเอกของวงดนตรีไทย เจตนาของผู้ออกแบบการแสดงชุดนี้ มุ่งสร้างสรรค์เพลงนี้ขึ้นเพื่อให้เด็ก ๆ มีความรักและอยากศึกษาวิธีการเป่าขลุ่ย การแสดงใช้ท่ารำง่าย ๆ แต่ดูหรูหรา เหมาะสำหรับผู้เริ่มรำ สามารถแต่งกายชุดไทยได้หลายแบบ