คำร้อง: สุกรี ไกรเลิศ
        ฝนตกสุย ๆ เจ้าทุยไปไถนากลางทุ่ง
กรุ๋งกริ๋งกรุ๋ง นั่นแหละลุงเขาจูงไปเอง
ยามนี้แหละทุยเอ๋ย ที่เคยเห็นเขาชมว่าเก่ง
เกรง เกร๋ง เกรง เกร๋ง เจ้าเองจะรู้ตัวหรือเปล่า

       เป็นบทประพันธ์เก่าที่มีมาแต่เดิม มาประดิษฐ์เป็นท่วงทำนองดนตรีที่มีจังหวะครึกครื้น ส่งเสริมให้เด็กมีความรักและรู้จักคุณประโยชน์ในตัวควาย ที่ต้องทำงานหนัก การแสดงจะเป็นการเลียนแบบธรรมชาติ เช่นท่าโปรยปรายของสายฝน ท่ากริยาของเจ้าทุยในกริยาเสียง กรุ๋ง กริ๋ง กรุ๋งให้เป็นท่ารำขึ้น