ไก่เอ๋ย ไก่แก้ว ขันเจื้อยแจ้วจับใจ เป็นนักหนา
เอ็ก อี้ เอ้ก เอ้ก บอกเวลา แสงแดดจ้าตื่นเถิดออกหากิน
เจ้าแสนสวย ขนขาว ราวสำลี กางปีกคลี่กระพือ แล้วผกพิน
หงอนสีแดงชูคอทำท่าบิน คุ้ยเขี่ยดิน แต่เช้านะเจ้าเอย

       เป็นบทประพันธ์ของเก่า ท่ารำเป็นท่าตีตามบทร้องซึ่งเป็นท่ารำที่ง่าย ๆ เช่น ท่าก้าวเท้า โย่งเท้า กางปีกอันเป็นลีลาของไก่ ซึ่งเป็นพื้นฐานในการรำระบำไก่ในลีลาที่ยากขึ้น ใช้แสดงได้ในทุกโอกาส